UMUDA YOLCULUK

İlkbahar rüzgarları ruhunuzu coşturamıyorsa artık, gurûba meyleden güneş ferahlatmıyor ve ısıtmıyorsa içinizi eskisi gibi, gecenin siyah zülüfleri gözyaşı incilerinizle taçlanıyorsa durmadan, hep umutsuzluğa çıkıyorsa bütün yollarınız ve mevsimlerden kış düşüyorsa payınıza hiç istisnasız, peşinden koştuğunuz mutluluk bir adım önden gidiyorsa daima, yıldızlar sırdaşınız, mehtap yoldaşınız olmuşsa aylar boyu, tam yenileniyorken her seferinde kırılıyorsa gönül sırçanız… Yüreğinizde taşımaya çalışmayın bu ağır yükü.

Kırılganlığınızı bulutlarla paylaşın; sizden aldığı gözyaşlarını pamuktan heybesine katarak bereket dağıtsın yeryüzüne; sükûnet indirsin fersah fersah gönüllere…

İçinizdeki çağlayanları okyanuslara hibe edin; sinesinde barındırsın milyonlarca canlıyı, ev sahipliği yapsın nazik bedenlere…

Güneşe gönderin yüreğinizdeki volkanları; evrene gülümsesin; ışık saçsın kainata muhtaç gönüllere. Dostluklar kursun yakalayamadığınız, buzları eritsin başaramadığınız…

Lavlarına katın yüreğinizdeki kor alevleri; gürleyişiyle ortak olsun koskoca dağ, kızgınlığınıza, çaresizliğinize…

Umutsuzluğunuzu ta yıldızlara gönderin; hiçbir zaman geri dönmesin; ancak umut ışığı olarak göz kırpsın karanlıkları yırtarcasına…
Ama, asla…
Rotanızı kaybetseniz de yüz bin kere, dikenler inadınıza karartsa da yüreğinizi, tek başınıza olduğunuzu zannedip kederlenmeyin;
İyi bilin ki kainat sizinle birlikte….
Veee,
Ve umuda yaptığınız bu yolculuktan asla vazgeçmeyin!

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !